HoogspanningsNet - alles over hoogspanning op het het

Hoogspanningstechniek

Hoogspanning en gezondheid?

Antwoord op alle vragen vind je bij het RIVM (NL) of het Departement Leefomgeving (B).

HoogspanningsNet behandelt dit thema met opzet niet zelf. (Waarom niet?)

Geknetter en gebrom?

Geen zorgen, dat is normaal.

offshore windpark

13 oktober 2014 ∙ Vorige week ontstond er consternatie over een rapport van het Nederlandse CPB over de kosten van beraamde offshore windvermogen. Een paar weken eerder was er al een koerswijziging met betrekking tot het aantal en de omvang van de parken geweest. Het gevolg? Kromme tenen op de berg in Arnhem…

Hoogspanningslijnen in BorsseleWindparken op zee moeten een rol gaan spelen in onze toekomstige elektriciteitsmarkt. Maar worden het nu tien kleine parken, drie grote parken of gaan ze misschien zelfs helemaal niet door? Opeens is niets nog zeker. En dat zorgt ervoor dat ze er in Arnhem op het hoofdkwartier van Tennet wellicht aardig de smoor in hadden deze week. 

De manier van aansluiten van windparken op het landelijke hoogspanningsnet verschilt per scenario. Kleine parken, zoals het Amaliapark, kunnen vaak gewoon op het bestaande 150 kV-net worden gehangen. Maar als de parken groter worden en een omvang van meerdere honderden megawatts bereiken is dat niet zo eenvoudig meer. De vermogensstromen zijn dan zo groot dat ook het net op het vasteland moet worden aangepast. En daar gaat het mis: de snelheid waarmee het hoogspanningsnet kan worden aangepast is veel trager dan de huidige wispelturigheid die de maatschappij en politieke besluitvorming te zien geven. Een grondkabel voor 150 kV (met een station erbij) kost al snel een jaar of drie, vier, om te realiseren. En een nieuwe 380 kV-hoogspanningslijn is al helemaal een nachtmerrie van vergunningen en procedures: er is een doorlooptijd van vijf tot acht jaar nodig voordat hij er staat. Maar de plannen en visies op windvermogen en de omvang van de productielocaties veranderen op dit moment meerdere keren per jaar.

Mammoetlijn door ETWaar en hoeveel moet het net verzwaard worden? Waar zijn stations en aanlandingslocaties nodig? Zodra een plan amper van de tekentafel is zodat de vergunningen en procedures in gang gezet kunnen worden, is het alweer achterhaald en kan de opzet alweer gewijzigd worden. En iedere wijziging kost opnieuw weer extra tijd. Het is dus zaak dat alle betrokken partijen in de ontwikkeling van windvermogen verder kijken dan de molens lang zijn. Niet alleen de turbines zelf, de emissierechten en het uitzicht vanaf het strand spelen een rol: het (onderbelichte) aspect van aansluiting op het hoogspanningsnet is minstens even belangrijk.Per saldo is de netstrategie een zeer complex spel. Ongezien, maar met een torenhoge inzet. 

Foto's: het aanleggen van hoogspanningslijnen (ook ondergronds) duurt vaak langer dan de bouw van een centrale of windpark. Maar een hoogspanningslijn moet ook zeker weer niet te zwaar worden uitgevoerd, zoals we achteraf kunnen constateren bij de Mammoetlijn in Groningen (onder, foto door forumlid ET). Dat maakt alles erg ingewikkeld.

14 november 2013 ∙ Elia heeft een aantal vergunningen aangevraagd voor het aanleggen en beheren van een toekomstig hoogspanningsnet in het Belgische deel van de Noordzee.

Het betreft hier vergunningsaanvragen voor een handjevol onderzeese kabels, een offshore transformatorstation op een metalen platform, een ander exemplaar op een kunstmatig eiland en een derde exemplaar op land bij Zeebrugge, drie 220 kV AC-verbindingen die de stations in een ringvorm aan elkaar verbinden en ook nog een aantal kleinere bijbehorende verbindingen en knooppunten. Alles bij elkaar lijkt Elia hiermee in te springen op de behoefte aan aansluitcapaciteit op zee voor een aanzienlijke uitbreiding van toekomstig commercieel windvermogen. 

De twee offshore trafostations en de ring die ze zal verbinden zijn belangrijk in de ontwikkeling van meer offshore windvermogen. Om een spaghetti aan zeekabels te voorkomen en om het toekomstige investeerders in windvermogen makkelijker te maken is het van belang dat er een robuust net op zee komt. 

Er is nog wel een probleem: het project Stevin is nog niet helemaal rond qua vergunningen. Stevin betreft het aanleggen van een zware 380 kV-verbinding tussen Zomergem en Zeebrugge. Zonder deze nieuwe zware verbinding kan het nieuwe Noordzeenet en ook het project Nemo (HVDC naar Engeland) niet goed aangesloten worden op het landelijke 380 kV-net. Gezien het enorme belang van dit hele gebeuren zal de vergunningsaanvraag hiervoor eerder een hamerstuk worden dan een halsvraag, maar Elia wijst er terecht wel op. Concluderend kunnen we zeggen dat er de komende jaren nogal wat staat te gebeuren in het westen van België en bijna ieder aspect van hoogspanning komt aan bod. Iets om zeker in de gaten te houden. Meer informatie? Lees hier de publicatie van Elia zelf.

Afbeelding: het kaartje van Elia (klik erop voor een vergroting) toont wat de plannen zijn omtrent het Noordzeenet, project Nemo, project Stevin en toekomstig offshore windvermogen. Het zal nog flink druk worden op de Belgische Noordzee…