//bouwput. Deze pagina is nog onder constructie//

 

Okee dan. Na zorgvuldige afweging heb je een schaal en een mastontwerp gekozen. Tijd om aan het werk te gaan. En dat werk begint vrijwel altijd met veldwerk.

Heb je wel eens gekeken hoe een hoogspanningsmast in elkaar zit? Nee, dan bedoelen we of je wel eens echt goed gekeken hebt hoe dat zit? Grote kans dat je nog niet goed weet hoe het mastontwerp dat je gekozen hebt precies tot in elk detail in elkaar zit. Hoe zitten de traversen vast? Waar zitten knoopplaten en waar niet? En hoe hangen de isolators precies vast?

We gaan ervan uit dat je nog geen bouwtekening hebt. (Aan bouwtekeningen is bijzonder moeilijk te komen, zo zullen we dadelijk nog zien.) De eerste stap na het maken van de mastkeuze bestaat uit fotograferen. Heel veel, en op verschillende manieren.

Foto's van alle details

Niemand kan alles onthouden en je zult merken dat je gedurende de bouw gegarandeerd zo nu en dan voor onverwachte vragen en verrassingen. komt te staan. Voorkom dat die verrassingen onaangenaam zijn. Een groot pakket foto's achter de hand hebben is dan heel aangenaam, zodat je op een koude winterdag niet alsnog mopperend het veld in moet met de verrekijker – áls dat al mogelijk is, want het kan ook heel goed zijn dat je gekozen mastmodel het halve land verderop staat!

Pak een meetlint en je camera van de plank (of ronsel je broer of een andere kennis die een camera met een sterke zoomlens) en wacht op een mooie dag met veel licht, maar niet al te harde schaduwen. Een voorjaarslucht met een klein beetje wind, een aangename temperatuur en wat sluierbewolking is ideaal. Reis vervolgens af naar de hoogspanningslijn waarin de masten staan waarvan je er eentje na wil bouwen. Kies een exemplaar vrij van GSM-antennes en andere verstoringen. Bij voorkeur moet je vrij om de mast heen kunnen lopen om hem aan alle kanten te kunnen zien. Een exemplaar die in een grasveld staat is ideaal. Meet de afstand tussen twee poten van het broekstuk en stort je daarna op het maken van iedere foto die je nuttig vindt.

We hoeven het bijna niet te zeggen, maar je betreedt wel de grond van iemand anders. Betreed geen weide met vee, respecteer de boer (vraag hem indien mogelijk om toestemming!), verstoor geen weidevogels en betreed geen ander gewas dan gras of braakliggend land. Hou als vuistregel de policy van nationale parken aan: take only pictures, leave only footprints.

De pixeltelfoto

Naast alle detail- en aanzichtfoto's van dichtbij en veraf  is er nog één andere foto nodig. Een heel belangrijke: de pixeltelfoto. Deze foto zal de basis gaan vormen van je bouwtekening. 

Nu hebben we over het maken van een pixeltelfoto elders op de site al een hele pagina die van top tot teen uitlegt wat het inhoudt, dus dat zullen we hier niet herhalen. Maar je ziet nu wel in dat een aantal foto's waarop je de pixels kan tellen van groot belang zijn om de maten van de mast te herleiden.

 

Bouwtekening? Staatsgeheim

Als je al een bouwtekening in bezit had, kan je de pixeltelling overslaan. Maar de kans is groot dat je het zonder tekening moet stellen, want Tennet noch Elia verstrekken in verband met de leveringszekerheid geen tekeningen van hoogspanningsmasten. 

Dat lijkt belachelijk voorzichtig en zinloos beschermend. De objecten in kwestie staan immers gewoon middenin het veld waar iedereen ze kan zien. Verder is het niet bepaald sexy om een hoogspanningsmast te saboteren, dus waar zijn die netbeheerders nou helemaal bang voor? Het antwoord: alles. Wat maar weinig mensen weten is dat er in het verleden wel degelijk sabotages zijn geweest aan hoogspanningsmasten en lijnen. Door eenlingen, maar ook in groter verband. En ook in Nederland.

In de jaren tachtig was er bijvoorbeeld het Verzetsfront Willie Wortel en de Lampjes. Achter deze onschuldige naam ging een actiegroep tegen atoomenergie schuil. En zij schuwden zwaardere middelen niet. De verbindingen naar Dodewaard, Veenendaal en Borssele zijn door hen op eenvoudige maar zeer doeltreffende wijze gesaboteerd, meestal met succes. Over hun werk gaven zij zelfs een instructieboekje uit zodat iedereen die het wilde het zou kunnen herhalen. Het instructieboekje werd door de overheid hoog opgevat en het is tot op de dag van vandaag verboden om er een in bezit te hebben.