Achtergrondenpylon geeksWereld

De Pylon Appreciation Society is opgeheven

Na de dood van oprichtster Flash Bristow werd het akelig stil bij de Engelstalige collega’s van de Pylon Appreciation Society. Inmiddels blijkt onze vrees terecht: de PAS is opgeheven. Over de opkomst, de bloei en de ondergang van onze Britse buren.

Het was iets waar we eigenlijk al een paar jaar bang voor waren. De Britse Pylon Appreciation Society (PAS), het bekendste en het best gedefinieerde verband van liefhebbers en geïnteresseerden in hoogspanningsmasten toonde al enige tijd geen teken van leven meer. De laatste jaren kon je er een trillingsdemper horen vallen. Inmiddels, na geruime tijd in welhaast comateuze toestand, is er één enkel summier zinnetje veranderd op hun website die ons als moreel collega’s op het vasteland droevig stemt. De PAS is opgehouden te bestaan.

Sterke vrouw met zwakke gezondheid

Het verhaal van de verschijning, de hay days en de neergang van de Britse Pylon Appreciation Society speelt zich af rond oprichtster Flash Bristow. Deze Britse vrouw met een broze gezondheid maar een sterke voorliefde voor hoogspanningsmasten runde sinds 1999 een stek op het internet onder de naam The Gorge. Men trof er onder andere foto’s van hoogspanningslijnen. De respons was aanzienlijk. Iedere pylon geek zal Flash Bristows uitspraak met een lachje herkennen:

“It’s funny how many people accuse me of being mad or geeky – and then they send me photos or ask for more information!”

Dit bracht haar ertoe om in 2005 de Pylon Appreciation Society op te richten. Een verband van professionals en hobbymatig geïnteresseerden in hoogspanningsmasten. Het kreeg de vorm van een vereniging. De PAS stelde zich tot doel om mensen bij elkaar te brengen met een soms verklaarbare en soms onverklaarbare interesse in de stalen figuren in het Britse landschap. Leden kregen een welkomstpakket en het lidmaatschap kostte éénmalig 15 pond. Bij het siteteam hebben we ook mensen die er lid van waren.

Het liep goed en voor zover we weten zijn er meer dan honderd mensen lid geweest. Net als wij voorzag de PAS in een forum waar gelijkgestemden elkaar konden ontmoeten zonder schuine blikken, ook al liep dat forum slechts zeer matigjes als je het totaal aantal berichten bekijkt (1200). Er was een afdeling voor kinderen/jongeren. Ook voorzag de PAS in goodies. Ze waren daarin serieuzer dan wij en misschien wel iets te serieus. Britten zijn befaamd om hun onderkoelde humor, maar de PAS bood alleen serieuze items zonder ironie of een lach. Nu hebben wij ook wel serieuze items zoals educatieve posters en de naslagwerken van A.J. Börger, maar zo serieus als een veldgids voor powersafari uitbrengen zoals de PAS deed is ons nooit gelukt. Of.. nóg niet, laten we zeggen.

De hoogtijdagen van de PAS lagen tussen 2007 en 2015. Gedurende het hele bestaan van het verband werd deze geleid door Flash Bristow. Ze was een vrouw was met een sterke mening, scherp op haar beeldmateriaal en ze trad ook werkelijk op tegen mensen die ongevraagd een foto van The Gorge elders gebruikten. Om die reden is er geen foto van Flash Bristow in dit artikel: ze zijn er wel, maar er is niemand die makkelijk valt te benaderen en die toestemming kan verlenen. We laten het er niet op aankomen. Het is illustratief voor het belangrijkste verschil tussen de PAS en wijzelf. De PAS was protectionistisch en bewaakte haar bronnen, content en beeldmateriaal scherp. HoogspanningsNet heeft van begin af aan een andere filosofie gehanteerd en dat geeft ook een ander soort sfeer.

Mysterieus en serieus

Flash Bristow kwakkelde al lange tijd met haar gezondheid. Ze zat in ieder geval de laatste tien jaar van haar leven in een rolstoel. De PAS zelf was vanwege de ouderwetse en weinig aantrekkelijke website ook niet ‘bruisend’ naar de buitenwereld. Die besloten façade werd een toenemend probleem door de opkomst van sociale netwerken. Op Facebook zijn er amper drempels zodat Facebook begon te parasiteren op het publiek van de PAS: Facebook bood wel de laagdrempelige reuring waarnaar gezocht werd. Nu willen pylon geeks doorgaans liever met rust gelaten worden zodat je ook niet meteen een online pretpark hoeft te bouwen, maar een ingeslapen imago is heel gevaarlijk als je het moet opnemen tegen een ‘gratis’ techreus.

Een andere misser zien wij in de eerder genoemde neiging van de PAS om zichzelf krampachtig serieus te nemen. Het lijkt alsof ze nooit voorbij het stadium zijn gekomen waarin ze nog bang waren om te worden uitgelachen door de wereld. Dat is jammer want in de tagline die we van Flash Bristow als quote aanhaalden blijkt dat ze heel dichtbij het stadium was waarin zijzelf en de hele PAS erbij ‘ja én?’ tegen diezelfde wereld had kunnen zeggen. Je kan jezelf uitstekend serieus nemen door tegelijk jezelf te relativeren. Waar wordt geleefd worden grappen gemaakt en waar inside jokes ontstaan veranderen losse gelijkgestemden in een community. Had de PAS dit beter opgepakt, dan was Facebook geen volwaardig alternatief geweest en hadden ze waarschijnlijk nu nog bestaan.

Hoewel… Er kan nog iets anders aan de hand zijn en dat heeft met Flash Bristow zelf te maken. We weten dat ze een trotse vrouw was die wist wat ze wou. Hoe zij de PAS intern leidde is niet bekend. Wel zijn er wat bedenkelijkheden. Waarom trad er na haar dood niemand naar voren die de PAS overnam? Het enige zichtbare dat na 2020 nog veranderde was dat iemand op de website het gewraakte zinnetje met een tikfout plaatste dat de aanleiding vormt tot dit artikel. Waarom is er in de jaren voor haar dood niemand anders verschenen die ook op de voorgrond trad, dingen medebepaalde en een groepsgevoel bevorderde? De vraag stellen is hem beantwoorden.

Soort PAS-voortzetting op Facebook

De PAS had een smaller profiel dan wij, het ging uitsluitend om (Britse) hoogspanningsmasten. De PAS en HoogspanningsNet delen wel hetzelfde grotere plaatje: het beleven van een interesse of passie voor groot elektriciteitstransport door de publieke ruimte. Ondanks de verwantschap is er nooit sprake geweest van echt geformaliseerd contact. Dat is wat vreemd en het illustreert opnieuw het kernprobleem van de PAS: wie gesloten overkomt en geen gezicht biedt om aangesproken te worden, die verliest langzaam zijn positie in de wereld die wel elke dag verder draait.

Het is niet zo dat de Engelstalige wereld nu zonder dedicated sociale stek zit voor pylon geeks. Al tijdens de laatste jaren van de PAS was hun gebrekkige website er waarschijnlijk de reden van dat er een Facebookgroep ontstond met dezelfde naam. Ongerelateerd, zoals meerdere keren ook werd gezegd in de Facebookgroep zelf. Ze voorzagen wel in een behoefte en vulden precies het gat dat de PAS zo jammerlijk liet liggen: reuring en zichtbaar enthousiasme. Door de laagdrempeligheid van Facebook trok de groep in de loop der jaren duizenden aanplakkers. Nu is er op Facebook maar weinig nodig om je deel van een groep te voelen (zie de groep Extreme Dishwasher Loading maar eens). Toch is het ergens een teken van dat minimaal 7.600 mensen voldoende interesse in hoogspanningslijnen hebben om in ieder geval op Join te drukken. Het is een besloten groep met moderatie zodat een lidmaatschapsaanvraag moet worden goedgekeurd. Wie er eenmaal in zit kan dagelijks kijken naar afbeeldingen die over de hele wereld zijn gemaakt en ook naar sommige modelbouwwerken. Nu de PAS als vereniging is opgehouden te bestaan is deze Facebookgroep het grootste overgebleven initiatief. Diepgang is er amper, ontmoeting des te meer. Wie zijn interesse internationaal wil beleven en Engels geen probleem vindt: sluit je aan en deel je interesse. Binnen ons siteteam zitten diverse mensen er ook in.

Pylonofthemonth en HoogspanningsNet als zelfstandige overblijvers

Het verdwijnen van de PAS is het verhaal van de teloorgang van een zelfstandige plek waar een passie voor hoogspanning kon worden beleefd zonder bij een techreus op schoot te kruipen. Een stek op een sociaal platform ontneemt je je autonomie en je maakt je afhankelijk van de opkomst en ondergang van zulke platforms, of van de grillen van de topmannen. Met een eigen stek heb je je lot in eigen hand. Maar dat alleen is niet voldoende. Wie wil blijven bestaan moet een duidelijk gezicht hebben naar de buitenwereld, benaderbaar zijn, door meerdere mensen worden beheerd, en bovenal net als het hoogspanningsnet zelf zijn: altijd met de wereld mee veranderen.

Er zijn nu nog twee zelfstandige plekken voor pylon geeks over. Een is Kevin Mosedales iconische website/initiatief Pylonofthemonth. Die is al ouder dan onze gelijknamige rubriek, die overigens is ontstaan zonder dat we destijds van Kevin Mosedales site wisten. (‘Mast van de Maand’ allitereert in het Nederlands immers zo goed dat het vanzelf in de lucht hangt.) Pylonofthemonth.org is toevallig juist deze weken offline omdat Kevin bezig is om twintig jaar content om te zetten naar een WordPress-website, maar hij komt terug is het idee. En die andere zelfstandige plek? Dat zijn wij, met een Nederlandstalig verband, met een forum dat wel veertig keer zo groot is geworden als dat van de PAS en waar ook ruimte is voor Engels, Duits en Deens.

De website van de PAS bestaat nog, als verstild internetmonument waar geen actieve rol meer aan zit. Het contactformulier wordt niet meer uitgelezen en niemand kan nog lid worden. Het olijke logootje waarin de letters PAS een hoogspanningsmastje vormen is daarmee zijn nut verloren. Maar daarmee is het nog niet weg. De PAS zal worden herinnerd als een belangrijk initiatief om pylon geeks met elkaar in contact te brengen. En die behoefte zal nooit veranderen zolang er hoogspanningsmasten zijn. ◼


Afbeeldingen
Header: met het verdwijnen van de PAS is Ton Mast een maatje verloren. Illustratie: Ot&Nien, 2025
Artikel 1): PAS-website waarop één zinnetje alles zegt wat nog te zeggen is. Beeld: schermafdruk www.pylons.org.
2): cover van het boek Pylons – a field guide door de PAS. Beeld: Pylon Appreciation Society
3): badges met het logo van de PAS, deel van het welkomstpakket voor nieuwe leden. Beeld: Pylon Appreciation Society
4): Facebookgroep Pylon Appeciation Society ontstond ongerelateerd, maar pakt deels de rol van de PAS over.