HoogspanningsNet - alles over hoogspanning op het het

Hoogspanningstechniek

Mast van de Maand



Mast 42, Eindhoven Zuid - Hapert
----------------------------------------------
Netbeheerders houden van ringvormen en redundantie. In het 150 kV-net zien we in Nederland dat de meeste trafostations in een ringvorm zijn opgenomen. Maar niet overal kan dat. Stations op zogeheten steeklijnen zijn slechts met het net gekoppeld door één verbinding. Die kan weliswaar twee circuits voeren, maar het blijft telkens één tracé. In België, waar de term steeklijn vandaan komt, is deze manier van aansluiten een vrij geaccepteerde gang van zaken, maar in Nederland is het altijd een beetje taboe geweest. Voormalig netbeheerders kozen alleen voor steeklijnen als het economisch niet te doen was om een ringvorm aan te leggen. Pas dan werd het iets grotere risico op storingen ondergeschikt geacht aan het überhaupt voorhanden hebben van voldoende capaciteit in het vraaggebied. Op deze foto (gemaakt door forumlid Tower Freak) zien we wisselmast 42 van de verbinding Endhoven Zuid naar Hapert. Een klassiek voorbeeld van een steeklijn naar een (netkaarttechnisch gezien) afgelegen plek, waar de PNEM in 1974 geen eenvoudige mogelijkheid had tot het maken van een ring.

Hoogspanning en gezondheid?

Antwoord op alle vragen vind je bij het RIVM (NL) of het Departement Leefomgeving (B).

HoogspanningsNet behandelt dit thema met opzet niet zelf. (Waarom niet?)

Geknetter en gebrom?

Geen zorgen, dat is normaal.

Mastverrommeling


Doet dit ook jouw tenen kromtrekken?


Zoek je de netbeheerder?

Dat zijn wij niet. Ga naar de website van TenneT TSO (NL) of Elia (B).




Of ga naar ENTSO-E voor het Europese samenwerkingsverband tussen netbeheerders.

Berichtenarchief

02 september 2020 Een nieuw trafostation verschijnt elk jaar wel een keer in het hoogspanningsnet van Nederland. Maar een heel nieuw deelnet erbij is toch wat anders. De nieuwste telg van het Nederlandse hoogspanningsnet wordt bedreven op 110 kV en bevindt zich in de Eemshaven.

We gaan terug naar 2010, toen in de Eemshaven een van de meest belachel.. ehh.. meest merkwaardige gevallen van congestiemanagement plaatsvond die we ooit in Nederland zagen. Op het eerste gezicht klinkt congestiemanagement fair: is er te weinig capaciteit, dan geldt dat wie het eerst komt ook het eerste aangesloten wordt. Maar wat doe je als er drie bedrijven aangeven zware kolen- en gascentrales te willen bouwen die gezamenlijk alle capaciteit claimen, zodat een net iets later gekomen aanvraag voor een windpark er niet meer bij kan? Zie hier het probleem van Windpark Westereems. 100 MW windvermogen werd weggedrukt door 4000 MW beraamd fossiel vermogen – moreel zeer schrijnend, maar wet is wet en fair is fair…

Er zat voor Essent niets anders op dan een private grondkabel te leggen tot aan de eerstvolgende plek waar nog wel aansluitruimte was. In dit geval was dat helemaal naar Winsum Ranum, dertig kilometer verderop. Het werd nog zuurder, want uiteindelijk werd een van de drie centrales afgezegd toen het Zwitserse Advanced Power zijn knopen telde en er dus fysiek alsnog aansluitruimte bleef.

Dit debacle verdiende beslist geen schoonheidsprijs. Tennet zag dat ook in en nam het besluit om een deel van de niet gebruikte capaciteit door het wegblijven van de derde centrale zelf in te boeken voor de aansluiting van een nieuw deelnet. De Eemshaven zou daarmee op het netvlak van 110 kV elektrisch ontsloten worden voor nieuwe klanten, opwekkers en nieuwe, grotendeels hernieuwbare energieprojecten. 'Westereems' zou niet opnieuw gebeuren.

Op Robbenplaat zijn twee trafo's van 220/110 kV 200 MVA (uiteindelijk zelfs op te pompen naar 370 MVA) neergezet. Die zijn met twee circuits op 110 kV verbonden met een nieuw te stichten station, Eemshaven Midden te noemen. Op dat station zijn drie 110/20 kV-trafos van elk 80 MVA geplaatst. Op dit moment staan de trafo's nog een beetje te lanterfanten, maar in theorie is er 240 MW capaciteit op 20 kV en/of een paar honderd MW direct op 110 kV gecreëerd. Dat werd vandaag uiteraard trots gemeld door de Berg, maar in de praktijk was afgelopen zaterdag al een bromtoon hoorbaar bij de trafo's, dus dit officiële moment is stiekem vooral iets voor de bühne. 

Als we de commerciële steeklijn van Westereems negeren, dan zien we dat er nog geen 110 kV was in de Eemshaven. Met de aanleg van Eemshaven Midden via de twee trafo's is daarmee een piepklein, maar splinternieuw 110 kV-netje ontstaan. En dat gebeurt niet vaak. Een echt nieuw deelnetje dat alleen via het koppelnet aan de rest van het net hangt (zonder netopeningen of noodkoppelingen), dat is voor zover we kunnen nagaan voor het laatst gebeurd in 2013 (De Lier, herziening netconfiguratie) en daarvoor pas in 1975, met de oplevering van 380/150 kV Crayestein en het fysiek slopen van de 150 kV naar de Biesbosch, waardoor het een 150 kV-eiland werd.

Voorlopig lijkt het erop dat er geen mogelijkheden zijn tot ringvorming of andere uitbreidingen. Eemshaven Midden (zie hier voor filmbeelden van Tennet, samen met wat toelichting door projectmanager Tim Christiaans) is daardoor te vergelijken met de reuzenvariant van een nieuwe stekkerdoos in je kamer. En we weten allemaal hoe dat gaat met stekkerdozen – voor je het weet zitten al die gaten alweer vol en is het wederom kill your darlings. ;-)

Afbeelding: foto's van station Eemshaven Midden, zoals het er afgelopen zaterdag uitzag. Boven van vlakbij het hek en onder vanaf de uitkijktoren bij Restaurant Diekgat, als een stekkerdoos in een verder nog leeg energielandschap. Onder: gedeelte uit het actuele netschema: zeg hallo tegen Nederlands nieuwste 110 kV-deelnet(je).

12 augustus 2020 De vakantie eindigt niet alleen gloeiend heet, maar ook met de onthulling van het mastontwerp dat gebruikt gaat worden in de nieuwe verbinding Zuidwest-380 Oost. Maak kennis met de mastenfamilie Moldau: een adembenemende, dubbele concentrische combinatie-tonmast.

2020 is niet echt een lekker jaar voor euh.. ach, voor iedereen. Maar voor pylon geeks heeft 2020 ook een zeer mooie kant, want het is het jaar van een grote plottwist in hoogspanningsland. We dachten dat nieuw vakwerk in Nederland onmogelijk was sinds de wintrack zijn intrede had gedaan, maar niets is minder waar. In februari bleek dat voor Zuidwest-380 kV Oost van de wintrack werd afgeweken en dat Tennet alsnog een vakwerkmast ging toepassen. Wie goed de site van Zuidwest-380 in de gaten hield had daar al wat aanwijzingen voor kunnen zien, maar dat het uiteindelijk ook echt doorging was alsnog een verrassing.

Toen begon het wachten op hoe de mast eruit zou gaan zien. De wintrack was het uitgangspunt, maar een vakwerk-bipole leek niet realistisch. Met een combimast zijn de opties beperkt: donau + vlak zoals de Oostring of Zwolle – Meeden? Duo-Ton zoals bij Helmond? Slechts een paar mensen wisten wat het zou gaan worden, maar hier op HoogspanningsNet moesten we wachten op het officiële onthulmoment. Vanwege de coronacrisis liet dat langer op zich wachten dan de bedoeling was. Toen we enkele weken terug lucht kregen van een per ongeluk te vroeg online gezette 3D-visualisatiewebsite konden we opeens het ontwerp zien. Het werd verleidelijk omdat de te vroeg bereikbare site openbaar te benaderen was, maar ook wij bij HoogspanningsNet hebben geen belang bij een boze Berg. Je kan ook de luis in de pels uithangen zonder jeuk te veroorzaken. 

En nu, middenin de vakantie, werd het ontwerp door Tennet dan werkelijk vrijgegeven met stille trom. Die relatieve stilte is natuurlijk een teken van wat anders: het ligt bij sommige mensen een beetje gevoelig dat de wintrack om technische en esthetische redenen niet meer houdbaar bleek voor dit project en ook wordt een grote hoogspanningsmast door de meeste mensen niet zo gewaardeerd. Jammer eigenlijk, want de nieuwe mast is een waanzinnige nieuwe telg in het bestaande mastenpark. De ontworpen mastenfamilie, Moldau gedoopt (stijlvol om weer een riviernaam te kiezen) heeft een dubbele tonconfiguratie waarbij de 150 kV-circuits binnenin de 380 kV-circuits hangen. Een concentrische tonmast – zoiets hebben we nog nooit gezien in Nederland en ook niet in de wijde omtrek.

Het idee is dat het magneetveld smaller blijft dan wanneer 380 kV aan de binnenzijde hangt. Iets wat op het eerste gezicht vreemd lijkt, maar omdat 380 kV een grotere afstand tot de toren moet houden dan 150 kV blijft de mast als geheel smaller wanneer 150 kV binnenin wordt opgehangen. Ook blijft de masthoogte beperkt tot drie verdiepingen, wat tevens goed past bij de kleerkasten. De tonvorm past daar ook bij. Nadeel is de ingewikkelde afstap van 150 kV bij inlussingen, aftakken en stations. Het lijkt erop dat dit alleen kan via caravelles. Dat is iets gebruikelijks in België en Duitsland, maar een primeur voor Nederland.

Welke vragen blijven er open staan en waar moeten we bovenop blijven zitten? Naast de projectplanning is dat vooral het al of niet toepassen van wisselmasten. Ook daarover zijn wat berichten, hoewel die niet hard bevestigd zijn. De buisleidingenstraat van LSNed heeft last van elektromagnetische beïnvloeding en er is een bericht dat men eventueel fasewisseling wil toepassen om dat te bevechten. Dat zou wederom een primeur zijn, aangezien nieuwe fasewissels al decennia niet meer gebouwd worden.

We houden het in de gaten, maar op dit moment kunnen we proosten op het vooruitzicht op een spectaculaire uitbreiding van het Nederlandse mastenpark, voor het eerst sinds ZL-MEE-EEMS in de jaren 90. Zoiets als dit hebben we in Nederland nooit eerder gezien en dit belooft een spannend nieuw hoofdstuk te worden. Lees voor meer informatie het Mastkeuzerapport van Tennet (PDF), bekijk de projectsite van Zuidwest-380 of praat mee op ons forum.

Afbeelding: animatie en schets van een mast van het Moldau-ontwerp, beide ontleend uit het rapport van Tennet over de mastkeuze en de visualisatiewebsite die enkele weken te vroeg online kwam. Het is een geheel nieuwe mast die grotendeels als combimast, maar ook een stukje als solo 380 wordt toegepast. Het kan nog wel een paar jaar duren voordat de bouw begint en dit uitzicht werkelijkheid wordt. 

20 juli 2020 Breng jij net als veel anderen de zomer van 2020 in eigen land door? Is het weer mooi ruk, in Drenthe, met de caravan, in de regen? Pep de stemming op met een potje ganzenbord – nee, niet dát suffe spelletje, kom nou. We bedoelen natuurlijk HoogspanningsNet Powerganzenbord.

Pylon geeks weten dat alles interessanter wordt als je er spanning op zet. Wederom bewijzen we bij HoogspanningsNet dat deze stelling klopt door ganzenbord, een toppunt van spruitjeslucht, onder hoogspanning te brengen. 

Powerganzenbord draait om wie als eerste zijn nieuwe hoogspanningslijn weet te voltooien. Begin bij het stijgjuk en maak een spannende reis door Hoogspanningsland zoals we dat vandaag kennen. Speel met een circuitkleur en met twee tot negen mensen. Overwin problemen met doorhangknelpunten, lijndansen, congestie en vergunningsprocedures. Maak handig gebruik van een PR-momentje met een ooievaar in een mast. Maak strategische keuzes voor het goede type geleider – maar pas op, voor je het weet moet je terug naar het Ministerie van EZ op positie 14. Speel het hard of kies juist een medekandidaat te helpen, maar verlies nooit je doel uit ogen: als eerste Trafostation Lijnvreugd bereiken!

Download het speelbord als PDF (300 DPI)

Het speelbord is op een A4'tje een beetje krap. A3 is geschikter. Informeer bijvoorbeeld bij de receptie van de camping of je een A3-print mag maken, snaai de dobbelsteen en wat pionnen uit een doos Mens-Erger-Je-Niet en verhoog het potentiaal van ganzenbord naar hoogtes waar ze in de 16e eeuw nog geen enkel besef van hadden…

Afbeelding: Speelbord van HoogspanningsNet Powerganzenbord. Download het speelbord als PDF en verander een regenachtige avond met het gezin in de caravan in een spannende en leerzame reis door Hoogspanningsland.

30 juni 2020 Middenin de coronacrisis trok het weinig aandacht, maar voor wie het hoogspanningslandschap scherp in de gaten hield is er recentelijk een leuk stukje infra opgeleverd: 's werelds eerste string offshore windmolens bedreven op 66 kV is in dienst gegaan op Borssele Alpha. Klinkt laf, maar onderschat het niet. 

Hoewel we op HoogspanningsNet dol zijn op bovengrondse lijnen en openluchtstations, kijken we zonder enige gêne en met dezelfde interesse naar de inmiddels indrukwekkende hoeveelheid hoogspanning die op de zeebodem is aangelegd. En daar, een kilometer of dertig buitengaats van Zeeuws Vlaanderen, is recentelijk een wereldprimeur neergezet. Eind april werd het eerste exemplaar Siemens Gamesa 8MW trots op zijn monopile geheisterd en na het gereed komen van de andere molens op dezelfde infieldkabel kon de hele string in dienst worden genomen. Het begin van het 1400 MW grote dubbele offshore windpark is daarmee een feit. 

In eerste instantie lijkt het kouwe drukte. 66 kV op land is heel normaal en hoewel het voor Tennet een nieuwe spanning is in hun assetpark (althans, in eigen bezit dan) klinkt het als een grote komkommer. Maar op zee ligt dat anders: 66 kV is op de wereld nog nooit eerder toegepast in een offshore windpark. We begeven ons op onverkend terrein.

33 kV is tot op heden de standaard voor offshore infieldbekabeling van windparken. Bewezen techniek en goed uitontwikkeld. Maar 33 kV heeft beperkingen, vooral op gebied van maximale transportcapaciteit. Dat is iets wat steeds belangrijker wordt nu de windturbines in een welhaast angstaanjagende groeicurve reeds 8 tot 10 MW kunnen produceren en de rek is er nog niet uit. Als men dat over 33 kV wil wegstouwen naar een trafo-eiland passen er nog maar drie of vier zulke molens op één string voordat de technische grens is bereikt. Om een inefficiënte kabelspaghetti met veel netverliezen te voorkomen heeft Tennet al enige jaren geleden opdracht gegeven tot het onderzoeken en waar mogelijk ook toepassen van 66 kV als infieldspanning. Windmolenbouwers Vestas en Siemens Gamesa zagen dat beiden wel zitten (ook met het oog op toekomstige windparken met nog grotere molens) en men besloot het te wagen: Borssele Alpha (Siemens Gamesa 8MW) en Beta (Vestas V164) werden windparken op 66 kV, als benchmark voor de toekomst van offshore wind. 

Nu zijn de molens in bezit van een commercieel bedrijf (in dit geval Ørsted) en ook de 66 kV-kabels zijn in hun bezit. Maar de schakelinstallaties, trafo's en rails op de trafo-eilanden zijn van Tennet. En wie goed op de kaart kijkt, ziet dat de trafo-eilanden van Alpha en Beta voor servicedoeleinden zijn gekoppeld met een extra kabel. Ook die wordt op 66 kV bedreven, waarmee de eerste en vooralsnog enige verbinding van 66 kV voor Tennet in de papieren staat.

Hoe gaat dit verder? Het is te verwachten dat 66 kV de verwachtingen waarmaakt en inderdaad uitgroeit tot de nieuwe standaard, waardoor we deze spanning in de toekomst zullen zien in vele andere zware offshore windparken die nog gebouwd moeten worden. De netkaart zal op zee in elk geval meer oranje worden.

Afbeeldingen: deel van de netkaart, met Borssele Alpha (alle gerealiseerde en geplande strings reeds ingetekend) samen met al langer bestaande Belgische windparken. Merk op hoeveel wijder de opzet van 66 kV is ten opzichte van 33 kV. Dit creëert de noodzakelijke ruimte voor de veel grotere molens die vandaag en morgen de standaard zijn. Onder: Borssele Alpha op een Tennet-animatie. In het hart van dit blok komt 66 kV binnen en gaat vermogen er op 220 kV weer uit, richting de kust.

07 juni 2020 Sinds een week is er consternatie over een foto van broedende ooievaars in een hoogspanningsmast. Ook bij HoogspanningsNet kregen we via meerdere kanalen met de foto te maken. De mast zou in de Bommelerwaard staan, zei men. Maar helaas – hoewel de foto wel degelijk echt is, is hij niet in Nederland geschoten. HoogspanningsNet zocht uit waar dan wel, en zo kwamen we in… Portugal!

Ooievaars in een hoogspanningsmast. Nee, dit is niet in de BommelerwaardOoievaars die in een hoogspanningsmast broeden hebben we in Nederland ook. Het is dus geen wonder dat (waarschijnlijk in eerste instantie op Facebook) het verband tussen de foto en een rivierkruising in de Bommelerwaard al snel werd gelegd. Maar in de praktijk is er sprake van een klassiek verhaal met een klok en een klepel. De foto toont hetzelfde beeld, maar eh.. wacht eens, tweebundelgeleiders, een toren die in een gaffel splitst en een onbekend vakwerk? Bij de wat serieuzere pylon geeks tript dan na 0,040 seconden het distantierelais. Dat klopt niet met de Bommelerwaard.

In Nederland broeden in meerdere hoogspanningsmasten ooievaars. De bekendste plekken zijn de omgeving van Meppel, tussen Almere en Lelystad en bij Zaltbommel. Op die laatste plek staat een waterkruising (het exemplaar waar in 2007 een Apache-gevechtshelikopter in vloog) en in de kruisingsmasten daarvan zitten meerdere nesten. Maar dat is dus niet de mast op de foto. Waar staat die dan wel?

Een korte zoektocht brengt ons naar de website van Tim van Nus, natuurfotograaf. In een post van 19 mei 2012 staan dezelfde masten op de foto, hoewel in 2012 de extra plankjes voor nog meer nesten er niet aan zaten. Op die foto's zijn ook de bovenkanten van de masten, de isolators en het landschap te zien. De locatie die vermeld wordt (Coimbra) neemt de laatste kans op twijfel weg: daar staan inderdaad verbindingen (netkaart en overlay) met deltamasten bedoeld voor 220 kV (overeenkomend met de isolatorlengte) waarvan de torens het juiste vakwerk hebben.

Netbeheerder REN (de Portugese evenknie van Tennet) draagt de ooievaars blijkbaar een warm hart toe. En waarom ook niet? In de toren zitten ze niemand in de weg. Overigens is ook Tennet dezelfde gedachte toegedaan, want in de onderhoudsschema's van Tennet wordt zelfs rekening gehouden met broedende vogels. Toch is het niet zo dat de vogels altijd gedoogd worden. Wanneer de nesten zich op onprettige of gevaarlijke plekken in de mast bevinden (zoals op de traversen, met name bij kleine masten) wordt er wel eens ontmoedigd. Ook op trafostations ziet men liever geen ooievaars op de portalen broeden. Ook in Portugal niet.

Afbeeldingen: de hoogspanningsmast die onderwerp is van het rondzingende bericht over de Bommelerwaard, hier als screenshot (Facebook). In de praktijk staat hij dus in Portugal. Hoe de Bommelerwaard er dan wel uitziet? De onderste foto toont de situatie van 2015, vastgelegd door Michel van Giersbergen. Soortgelijk beeld, maar zeker niet hetzelfde.

De HoogspanningsNet Netkaart voor je PC, browser, tablet en telefoon.

– Altijd het net op zak.

Meer info Handleiding FAQ GIS/KML

Actuele load

@hoogspan op Twitter

Hoogspanningsagenda

Wat hangt ons boven het hoofd?
- (geen activiteiten bekend)



Heb je een tip? Meld 'm hier

Waar zijn de netprojecten?

Kijk waar de netuitbreidingen zijn!
Netuitbreidingskaart TenneT
Netprojecten Elia
TYNDP Europa door ENTSO-E

Credits en copyright

Creative Commons Licentie

Tenzij anders vermeld, bevindt de content op deze website zich onder een CC BY-NC-ND-licentie.

Lees de volledige disclaimer hier.